domingo, 22 de novembro de 2009

Tú si que vales!

Acabo de abrir o correo, e atopo un mail cun vídeo de Tú si que vales. Normalemente este programa vexoo os domingos pola mañán a hora de comer a falta de que non botan nada interesante... abrinno, e cando vin o vídeo quédome cunha cara de parva...


Bueno agora despois de que mirarades o vídeo... vou dicir que non vou voler a ver máis este programa... polo menos mentres a Noemí Galera, e Loles León estén aí... Xa cansa bastante que realcionen a españa coas sevillanas e tal... e que no programa a cultura flamenca sexa ben vista, e de repente van estas rapazas, que olé, quítome o sombreiro por elas, que a súa idade e que toquen tan ben! e que digan que este tipo de tradicións tan só valen para as feiras... curioso que ó número que viña despois si pasaron... cando ese tipo de baile tamén forma parte dunha cultura, e para feiras tamén está ben!

sexta-feira, 13 de novembro de 2009

Xa van 7 anos...

E hoxe rezamos por que non volva pasar en ningures...
 














Recordamos cada anaco de costa tinguido de negro... Animais mortos.... Mariñeiros cheos de impotencia ó ver que por moito que limparan... volvía a chegar máis... e máis....






Grazas a cada unha das persoas puxeron o seu gran de area; tanto limpando, atendendo a saúde dos mariñeiros, facilitandolles alimentos, embarcacións.... Foi bastante forte ver incluso como había xente que collía o chapapote coas súas propias mans e con desesperación... A todas e cada unha desas persoas... 7 anos despois, seguimos dicindovos que a palabra GRAZAS quédase curta por todo o que fixestedes!


quarta-feira, 11 de novembro de 2009

40 anos...

Esta semán google adicoulla ó aniversario de Barrio e Sésamo! ¿Quen nunca mirou esta serie na súa infancia e non tan infancia? eran horas pegadas ó televisor. E quén nunca escoitou esta canción?




Claro está que das boas cancións sempre saen imitacións!

sábado, 7 de novembro de 2009

Lei do Aborto...

Hai algo que non entendo... a que veñen agora tantos cambios na lei do aborto? se dende o 1985  o aborto está despenalizado no noso país...  Si, dende este ano, tiñas que cumprir uns requisitos para poder abortar:

1. Que o feto sufrise unha malformación.
2. Que o feto supuxese un grave peligro para  a vida da nai.
3. Que o embarazo fose a consecuencia dunha violación.

Que si, que as condicións están ben, pero... é se unha rapaza de 15 anos (por non dicir menos) fai o parvo (por non chamarlle doutro xeito) e non toma precaucións... non podería abortar? A ver señores curas, ovispos e demáis persoas que están a favor de que esta lei se retire... que son cristián, católica... chamádelle ''x''... pero que unha nena de esa idade non ten medios para pode rmanter un bebé! Que no caso de que teña unha malformación o feto... hai que pensar en todos os coidados que vai precisar cando crezca e que cando os pais lle falten, o máis probable é que ninguén quera levar esa carga, por problemas de cartos... tempo... (co de carga non quero que ninguén se ofenda, pero hai que ser realistas, hai que vivir a situación para poder ver o que se faría). Co de que supuxese un perigo para  a nai... preferides que morran os dous? eu non! e digoo porque o vivín, e por sorte, os dous están ben hoxe en día! E por último... a quen lle gustaría ter un fillo dun violador?

Eu son das que pensan que unha mesma, é a que decide cando quere ser nai e cando non... Con estas cousas, é como se consigue que a xente deixe de crer...

¿Por qué non hai máis axudas para estos casos? Sempre van os cartos para os de fóra e para os de dentro quedan as sobras e gracias!

P.D: Antes de criticar, recordade que hai casos e casos... por exemplo non estaría ben que unha persoa utilizase o aborto así por que así, con isto refírome a que esa persoa pense: ''Como existe a lei de aborto, este fin de semán acóstome con este, e para o próximo con aquel, sen tomar precaucións.''

quinta-feira, 5 de novembro de 2009

¡¡Maldito 5 de novembro!!

Hai días que é mellor borrar do calendario... e un deles é este... É moi duro perder a un amigo, unha persoa coa que viviches moitos momentos, pero máis duro é cando a esa persoa aínda lle quedaba toda unha vida por diante! Un sorriso apagouse ese 5 de novembro tanto na súa cara como na dos seus... Moitos daríamos o inimaxinable por que el aínda estivese entre nós.
Sempre o recordarei na praia de Rodeira nas primeiras clases de Windsurf, enriba desa tabla, e desa vela que eran o dobre do que eramos nós. No entroido, no instituto, no colexio....

Loitou todo o que puido e máis. Nunca vin a unha persoa ser tan forte como él! Tiña a esperanza de saír de aí, si, a esperanza que todos tíñamos...

David, din que ninguén morre mentras non é olvidado. Ti sempre estás nos nosos corazóns, e dende ese día miramos ó ceo, porque sabemos que unha desas estrelas es tí!

Dende aquí, queremos dar as gracias a todas esas persoas que ofreceron a súa médula ósea para ver se había compatibilidade... e por se alguén lle quere cambiar a vida a outra persona aquí vos deixo un enlace: https://www.fcarreras.org/



E aquí quedan algúns artículos que dan a coñecer un pouco sobre a súa enfermidade e quizáis poda axudar cando hai máis información para que a xente se anime a facerse donante de médula, hai un dito que dí: Hoxe por ti, mañán por min!:

Faro de Vigo I

Faro de Vigo II

Noticia nun blog